Złamane serce

Czy nieszczęśliwa miłość ma sens ?

Niejednokrotnie wspominałam na blogu, że życie pisze za nas różne scenariusze i nie każda miłość znajduje spełnienie, kończy się szczęśliwe. Są sytuacje, w których okoliczności życiowe rozdzielają ludzi na zawsze, w których nie ma szans na to, by odnaleźć szczęście u boku ukochanej osoby, ponieważ jest ona już w innym związku, w których nasze uczucia nie zostają odwzajemnione albo miłość z czasem wypala się i choć jedna ze stron nadal kocha, druga już nie czuje tego samego i podejmuje decyzję o rozstaniu.

Nieszczęśliwa miłość ma różne oblicza i niezależnie od tego, co uniemożliwia jej spełnienie, zawsze odciska piętno na życiu tej osoby, która kocha, która nie potrafi zapomnieć, która nie potrafi pogodzić się z utratą ukochanego człowieka. Znam przypadki, w których nieszczęśliwa miłość ciągnie się za człowiekiem niemal całe życie, utrudniając mu odnalezienie szczęścia u boku kogoś innego. Znam przypadki, w których osoba porzucona lub odrzucona nie jest w stanie zapomnieć i żyje bardziej życiem ukochanej osoby niż swoim, zamartwiając się jej problemami i niemal śledząc jej każdy krok, by choć z daleka, choć w ten sposób mieć udział w jej życiu, chociaż ta osoba ma już swoje życie, jest w nowym związku i jest szczęśliwa. Znam przypadki, w których nieszczęśliwa miłość popycha ludzi na skraj, powoduje u nich depresję, a nawet prowadzi do targnięcia się na swoje życie. Nieszczęśliwa miłość rzadko znajduje zrozumienie u innych – najczęściej osoby z otoczenia nie są w stanie zrozumieć bólu, jaki się w związku z nią odczuwa, nie potrafią zrozumieć, że nie jest się w stanie zapomnieć, ruszyć dalej, nie jest się w stanie otworzyć serca na kogoś nowego.

Sposoby na nieszczęśliwą miłość

Niestety, nie ma sprawdzonego sposobu na nieszczęśliwą miłość. Ona zawsze będzie wiązała się z bólem, jaki osoba porzucona lub odrzucona będzie odczuwała niekiedy przez bardzo długi czas. Wiele tu zależy wyłącznie od niej samej, od tego, czy da sobie szansę na odnalezienie szczęścia u boku kogoś innego i na wypełnienie pustki, jaką odczuwa, nowym uczuciem. Od tego, czy jest w stanie uwolnić się od obsesyjnych niekiedy myśli o ukochanej czy ukochanym, od chęci śledzenia jego życia, zdobywania informacji o nim. To jest najczęściej silniejsze od człowieka, ale jednocześnie przedłuża proces uzdrawiania złamanego serca. Wiele zależy również od odporności psychicznej człowieka na coś, co można określić jako ciosy od życia, a takim ciosem jest właśnie zranienie ze strony osoby, którą się kochało, której się ufało, w którą się wierzyło, z którą wiązało się nadzieję na przyszłość. Nie odnajdziemy leku na złamane serce w zrozumieniu przez innych, choć mogą oni być dla nas wsparciem, ale nie są w stanie postawić się w naszej sytuacji, nie są w stanie czuć tego, co my. Jedynym lekiem na nieszczęśliwą miłość jest czas i znalezienie sobie sposobu na odciąganie myśli od tego, co nas złamało, od osoby, o której zapomnieć bardziej nie chcemy niż nie możemy. Tak naprawdę, to my sami trzymamy się kurczowo nieszczęśliwej miłości i nie pozwalamy jej odejść. Rozpamiętujemy to, co utraciliśmy, analizujemy wszystko na różne sposoby, zastanawiając się, co by było, gdyby pewne sprawy potoczyły się inaczej. To my sami obwiniamy się za odejście ukochanej osoby i doszukujemy się winy w sobie za decyzję, jaką podjęła. Nie potrafimy i nie chcemy zrozumieć, dlaczego odeszła, a tym samym nie potrafimy pogodzić się z tym, że odeszła. Czujemy się skrzywdzeni, zranieni, czujemy się odarci z marzeń. Czujemy, że ukochana osoba, odchodząc, zabrała cząstkę nas, nasze serce, nasze chęci do życia. W rzeczywistości wszystko rozgrywa się w naszych głowach, w naszej wyobraźni, w naszych myślach. I jeśli sami nie pozwolimy sobie na to, by zapomnieć, zawsze będzie nam towarzyszyło poczucie, że jesteśmy nieszczęśliwi.

Tak, jedynie czas może zadziałać na naszą korzyć w sytuacji, w której zmagamy się z nieszczęśliwą miłością. Jedynie czas może nas uleczyć i sprawić, że pewnego dnia obudzimy się i pierwsza nasza myśl nie będzie dotyczyła ukochanej osoby, że nie czujemy już tęsknoty, że nie boli już nas wspomnienie o niej. Oczywiście, nie ma tu jakiejś reguły, ile czasu potrzeba na to, by odzyskać równowagę emocjonalną, by pogodzić się z rzeczywistością i zapomnieć, albo przynajmniej nie rozpamiętywać tego, co już należy do przeszłości. Jedna osoba będzie potrzebowała na to kilku miesięcy, inna – nawet kilku lat. Najważniejsze, by samemu sobie pozwolić na zapomnienie o nieszczęśliwej miłości i ruszenie ze swoim życiem dalej.