Współuzależnienie alkoholowe

Współuzależnienie od alkoholu

Przez bardzo długi czas zajmowano się nałogiem alkoholowym skupiając się wyłącznie na osobie, która jest uzależniona. Dopiero z biegiem czasu dostrzeżono, że problem ten dotyczy nie tylko alkoholika, ale również ma destrukcyjny wpływ na jego otoczenie – na życiowego partnera, rodzinę, bliskie mu osoby. Zaczęto coraz głośniej mówić o tym zjawisku, określając je jako współuzależnienie alkoholowe.

Jak się uwolnić ?

Alkoholizm stopniowo niszczy rodzinę alkoholika. Niszczy jego zdrowie, ma znaczący wpływ na jego psychikę, ale też przyczynia się do zerwania więzi emocjonalnych z rodziną, do zaburzenia jej prawidłowego funkcjonowania. Rodzina najczęściej odsuwa się od osoby uzależnionej, zostawiając ją samą z problemem, nierzadko licząc na to, że takie odsunięcie będzie wstrząsem, który zmotywuje ją do zerwania z nałogiem. Dzieje się jednak na odwrót. Alkoholik, nie mając wsparcia bliskich, coraz bardziej zatraca się w swoim nałogu, zaczyna obwiniać innych o swoje niepowodzenia, narasta w nim poczucie niesprawiedliwości. Często staje się agresywny, co również odbija się na życiu rodziny. Zdarza się też, że rodzina, zamiast szukać pomocy, uznaje, że alkoholik jest chory i otacza go szczególną opieką. Wyręcza go we wszystkim, bierze odpowiedzialność za niego i całe życie rodzinne podporządkowane zostaje osobie uzależnionej. Wbrew pozorom nie jest to sposób na poradzenie sobie z alkoholikiem. To życie w swoistej iluzji i zaprzeczanie prawdzie. Alkoholizm jest chorobą i jak każda choroba wymaga leczenia. Otaczając osobę uzależnioną, rodzina zaczyna dzielić z nią nałóg i naraża się na życie pod dyktando alkoholika. To właśnie jest określane jako współuzależnienie alkoholowe.

Współuzależnienie alkoholowe to skutki natury psychologicznej, które wynikają z długotrwałego dzielenia życia z alkoholikiem i wynikają z bezpośredniego związku z jego nałogiem. Dotyka przede wszystkim osób, które są związane emocjonalnie z osobą uzależnioną. Przejawia się różnymi objawami zarówno fizycznymi, zdrowotnymi, jak i psychicznymi.

Jak wyjść ze współuzależnienia ?

Osoba współuzależniona może zmagać się z zaburzeniami snu, łaknienia. Może mieć coraz większe problemy ze zdrowiem – zaczyna mieć problemy z bólami głowy, bólami żołądka, ataki duszności, biegunki na tle nerwowym. Może być zdezorientowana i wpadać w skrajne stany emocjonalne. Nie jest w stanie panować nad swoimi myślami i nastrojami. Swoiście ucieka przed podejmowaniem decyzji, staje się niepewna, nie ma poczucia bezpieczeństwa. Narasta w niej poczucie żalu, wewnętrznego niepokoju, stanów lękowych. Czuje się samotna i zaczyna izolować się od innych, często wstydząc się tego, jak wygląda jej życie. Zaczyna tracić wiarę, nadzieję na to, że jej życie się zmieni. Często ogarniają ją myśli samobójcze. Nie potrafi mieć kontroli nad swoim życiem, które całkowicie podporządkowuje alkoholikowi. Przestaje dbać o siebie, nie potrafi racjonalnie planować swoich zajęć. Nieustannie martwi się i zaczyna sama przejawiać zachowania destrukcyjne. Bardzo często zrywa kontakty z dalszą rodziną i znajomymi, wręcz unika spotkań towarzyskich. Może też winić innych za swoje nieszczęścia. Staje się nerwowa, odrzuca pomoc innych, spełnia wyłącznie oczekiwania alkoholika. W skrajnych przypadkach zaniedbuje również dzieci, ponieważ potrzeby alkoholika stawia na pierwszym miejscu i żyje pod jego dyktando lub wręcz przeciwnie – wypomina mu wszystko, obwinia go za wszystko, rozpamiętuje wszystkie urazy, stara się go umoralniać. Wini go za wszystkie niepowodzenia w swoim życiu, poniża go. Zdarza się również – i to wcale nierzadko – że sama wpada w nałóg.

Ze zjawiskiem współuzależnienia alkoholowego powiązane jest DDA. DDA – Dorosłe Dzieci Alkoholików – to ofiary nałogu alkoholowego, dzieci, które dorastały w rodzinie, zmagającej się z nałogiem, ulegały destrukcyjnym wpływom nałogu, co odcisnęło piętno na ich psychice i nierzadko na ich całym życiu. DDA jest swoistym świadectwem tego, że nałóg jednego z rodziców lub obojga ma znaczący wpływ na dzieci i ich przyszłość. One również, niezależnie od wieku, są ofiarami współuzależnienia alkoholowego.

Każdy, kto żyje z osobą uzależnioną od alkoholu, potrzebuje pomocy. Jest to problem, z którym samodzielnie radzą sobie nieliczni. Większość współuzależnionych potrzebuje wsparcia i długotrwałej terapii. Osoby współuzależnione często potrzebują pomocy psychologa, by zmierzyć się z problemami psychicznym i emocjonalnymi. Tu należy podkreślić, że terapia, choć dotyczy całej rodziny, przeprowadzana jest indywidualnie. Owszem, jednym z jej celów jest uleczenie całej rodziny, ale przede wszystkim jest to walka o osoby współuzależnione, o to, by odzyskały kontrolę nad swoim życiem. Dobroczynne jest również wsparcie osób, które same zmagały się lub nadal zmagają się ze współuzależnieniem. Takiej pomocy można szukać w grupach wsparcia, które jednoczą osoby, zmagające się z problemem.