Cytaty z Szekspira

„Świat jest teatrem, aktorami ludzie,
Którzy kolejno wchodzą i znikają.”

„Do miłosierdzia nie można przymusić.”

„Czemże jest nazwa? To, co zowiem różą,
Pod inną nazwą równieby pachniało…

„Co ma przyjść, przyjdzie, co ma minąć, minie;
W dni najburzliwsze czas jednak płynie.”

„Tu gdzie jesteśmy, sztylety
W ludzkim uśmiechu są skryte.”

„Dziwny miłości traf się na mnie iści,
Że muszę kochać przedmiot nienawiści.”

„Każdy gra jakąś rolę, a moja rola jest smutna.”

„I tylko przyjdź.
Dotknij mnie czule, i przytul tak, abym zapomniała o wszystkim.
Pocałuj tak, abym na przekór samej sobie poczuła się szczęśliwa.
A wtedy pójdę za tobą na koniec świata.”

„Choć to szaleństwo,
Lecz jest w nim metoda.”

„Kochaj wszystkich, ufaj niewielu, nie czyń krzywdy nikomu.”

„Przecież i osioł pozna się na tem, kiedy wóz ciągnie konia.”

„Życie jest tylko przechodnim półcieniem,
Nędznym aktorem, który swą rolę
Przez parę godzin wygrawszy na scenie
W nicość przepada – powieścią idioty,
Głośną, wrzaskliwą, a nic nie znaczącą.”

„Życie nie jest lepsze ani gorsze od naszych marzeń, jest tylko zupełnie inne.”

„Znienawidzony, choć już ukochany…
Nieznany wcześniej, zbyt późno poznany.
Amor przybiera postać dręczyciela, każąc miłować mi nieprzyjaciela …

„Zło czynione przez ludzi ich przeżywa, dobro częstokroć ginie pogrzebane z ich kośćmi.”

„Spójrz na Kasjusza: chudy, jakby głodny;
Zbyt wiele myśli; tacy najgroźniejsi.”

„Życie jest tylko przechodnim półcieniem
Nędznym aktorem, który swą rolę
przez parę godzin wygrawszy na scenie
W nicość przepada – powieścią idioty
Głośną wrzaskliwą, a nic nie znaczącą.”

„Powiew rozdmucha płomyk w wielki ogień,
lecz silny wicher nawet ogień zdmuchnie.”

„Niemało znam ludzi, którzy dlatego za mądrych uchodzą, że ciągle milczą.”

„Płakać z płaczącym, to ulga w cierpieniu.”

„Rozpaczać nad minionym nieszczęściem – to najpewniejszy sposób, by przyciągnąć inne.”

„Bądź dla siebie takim, jakim byłbyś dla przyjaciela.”

„Są rzeczy na niebie i na ziemi, o których się filozofom nie śniło.”

„Mądrość i cnota złym zdaje się zdrożną,
Gnój pachnie gnojkom.”

„Obecność tego człowieka napawa mię wielką otuchą: nie wygląda na takiego, co ma utonąć, tylko na takiego, co ma wisieć.”

„Miłość, na oko łagodna, w istocie bywa jak pantera głodna! I chociaż ślepa, drogi przyjacielu, najkrótszą drogą podąża do celu.”

„Zamiary są wiatrem, kiedy nie idą z wykonaniem w parze.”

„Miłość ucieka się niekiedy do rozsądku jak do lekarza, ale nigdy nie bierze go za doradcę.”

„Jeśli z miłości kłamią, jakże miłość przysięgną?

„Skoro jesteś stary i szanowany, powinieneś być mądry.”

„Reszta jest milczeniem.”

„Czymże jest człowiek, jeżeli najwyższym/
Jego zadaniem i dobrem na ziemi/
Jest tylko spanie i jadło? Bydlęciem,
Szczerym bydlęciem.”

„Lecz żaden smutek nie przeważy radości,
którą niesie krótka chwila
spędzona przy niej.”

„Wyspa ta jest pełna dźwięków,
Głosów i słodkich pieśni, które cieszą,
Nie szkodząc wcale. Czasem strun tysiąca
Brzęk słyszę wokół siebie; czasem głosy,
Które, choć ze snu bym powstał długiego,
Ukołysałyby mnie znów.”

„Miód, chociaż słodki, nadmiarem słodyczy tłumi apetyt i sprowadza mdłości. Kochaj z umiarem.”

„Odważnym człowiekiem jest nie ten, kto się niczego nie lęka. Lecz ten, którego szlachetna dusza swój lęk przezwycięża.”

„Nowe zwyczaje, jakkolwiek śmieszne, zawsze się przyjmują.”

„Zbyt ona piękna, zbyt mądra zarazem. Zbyt mądrze piękna stąd istnym jest głazem.”

„Wariat, zakochany i poeta, wszyscy trzej z wyobraźni są utkani.”

„Gdy w kręgu myśli słodkich, uciszonych,
Sprawy minione wspominać próbuję,
Wzdycham za stratą rzeczy upragnionych
I utracony czas znów opłakuję.”

„Oszczędność, bracie, oszczędność, przygrzane resztki przysmaków z pogrzebowej stypy można wszak podać na ucztę weselną.”

„Tchórz, zanim umrze, kona wiele razy,
Walecznych jedna tylko śmierć spotyka.”

„Jakże usilnie staramy się nieraz dostrzec pociechę w stratach!

„Za śladem stóp twoich
Podążę z sercem znów
rozpłomienionym, by to uczynić, o czym nie wiem.”

„Dokonam żywota jako kawaler, ale przynajmniej zaoszczędzę mnóstwo pieniędzy na różne przyjemności, które mi tę smutną dolę osłodzą.”

„Wyglądaj jako kwiat niewinny, ale niechaj pod kwiatem tym wąż się ukrywa.”

„W rzeczy samej, nic nie jest złem ani dobrem samo przez się, tylko myśl nasza czyni to i owo takim.”

„Nie ma pożytku z nielubianej pracy.
Słowem: to studiuj, co naprawdę lubisz.”

„Niech będzie, co będzie; czas wszystko równo w swym unosi pędzie

„Pójdę za tobą; z piekła niebo zrobię,
Choć ukochana dłoń zamknie mnie w grobie.”

„Najlepszych ludzi uformowało naprawianie własnych błędów

„Chociaż, żeby prawdę powiedzieć, rozum z miłością rzadko chodzą w parze w dzisiejszych czasach.”

„Zdradne są kroki za śpiesznie podjęte.”

„Tak to rozwaga czyni nas tchórzami.”

„Być albo nie być! Oto jest pytanie!

„Mnie zwiodła, Maurze; przyglądaj się bacznie;
Być może ciebie także zwodzić zacznie?

„Wszystko dobre, co się dobrze kończy.”

„Nie w gwiazdach pragnę słuszność sądów badać,
choć astrologię znam.”

„O wielkie nieba, gdyby tylko ludzie byli wierni, byliby doskonali.”

„Miłość umie wykonać wszystko, na co się odważy.”

„Jest to, panie, dziewica uboga i brzydka jak nieszczęście, ale niewątpliwie dziewica i niewątpliwie moja wybranka: taki już mam gest, że wybieram to, czego nikt inny nie chce.”

„Źle się wiedzie błaznom w nędznym roku tym, gdy mędrzec głupcem się staje i nie wiedząc, co począć z umysłem swym, błazeńskie małpuje obyczaje.”

„Być uczciwym w dziejach tego świata na jedno wychodzi, co być wybranym między tysiącami.”

„Ślepym w miłości ciemność jest najmilsza.”

„Zanimbym powiedział, że utopię się dla jakiejś gęsi, wymieniłbym moje człowieczeństwo z pawianem.”

„Miłość jest dymem wzniesionym z obłoku Westchnień, jest ogniem w kochającym oku. Gdy nieszczęśliwa – morzem łez kochanków. Czymże jest więcej? Jest roztropnym szałem. Żółcią dławiącą i słodkim specjałem.”

„Słabym nie wystarcza pomóc wstać – trzeba im też zapewnić oparcie.”

„Piekło jest puste, a wszystkie diabły są tutaj.”

„Pochodnie nocy już się wypaliły,
I dzień się wspina raźnie na gór szczyty,
Chcąc żyć, iść muszę lub zostając umrzeć.”

„Drwi z blizn, kto nigdy nie doświadczył rany.”

„Nawet najzacieklejsza bestia zna choć cień litości, ja nie znam, więc bestią nie jestem.”

„Mówisz, że kochasz deszcz, a rozkładasz parasolkę, gdy zaczyna padać.
Mówisz, że kochasz słońce, a chowasz się w cieniu, gdy zaczyna świecić.
Mówisz, że kochasz wiatr, a zamykasz okno, gdy zaczyna wiać.
Właśnie dlatego boję się, kiedy mówisz, że mnie kochasz.”

„Umiesz śmiało marzyć, ale na śmiały czyn to już cię nie stać.”

„Przebóg, wszystko mi jedno, raz tylko człowiek może umrzeć. Jesteśmy Bogu śmierć dłużni; jak bądź obrócą się rzeczy, kto tego roku umrze, ma spokój na rok przyszły.”

„Ale pękaj, serce moje,
Bo usta milczeć muszą.”

„Niewielki jest wybór wśród zgniłych jabłek.”

„Lecz choćby oczy jej były na niebie, a owe gwiazdy w oprawie jej oczu, blask jej oblicza zawstydziłby gwiazdy.”

„Idźmy i szydźmy z świata jasnym czołem: fałsz serca i fałsz lic muszą iść społem.”

„Lepiej być o trzy godziny za wcześnie niż o minutę za późno.”

„Stoję, wahając się, co mam wprzódy czynić. I nic nie czynię.”

„A zbytnia ufność, jak to wszystkie wiecie,
Głównym człowieka wrogiem jest na świecie.”

„Miłość, przyjacielu,
To dym, co z parą westchnień się unosi;
To żar, co w oku szczęśliwego płonie.”

„Najgorsze nie jest najgorsze, póki jeszcze możemy powiedzieć: „To jest najgorsze.”

„Sen jest balsamem dla duszy.”

„Toć odrobina tego zmienić zdolna
Czarne na białe, szpetne na urodne,
A złe na dobre, podłe na szlachetne,
Starość na młodość, tchórza na rycerza.
Na co to, bogi? To zdolne odciągnąć
Kapłanów waszych od waszych ołtarzy,
Wyrwać poduszkę spod głów zdrowych ludzi
(…)
Złodziejom daje godność i pokłony,
Na senatorskiej ławie ich osadza.
Zwiędłą już wdowę w nowe stadło wiedzie;
Tej, którą nawet szpital trędowatych
Od drzwi by swoich odepchnął ze wstrętem,
Wdzięk i woń daje wiosennego ranka.
(…)
Widomy Boże, wszystkie przeciwieństwa
Ty w jednym możesz połączyć uścisku!
W każdym języku każdą wygrasz sprawę!
O, ty, probierczy serc ludzkich kamieniu!
Przypuść, że podniósł bunt człek, twój niewolnik,
Twoją potęgą zniszcz ród jego cały,
By mogły bestie tym światem zawładnąć!

„Wiem jednak, że na tym świecie żyję, gdzie pochwałę często zyskuje czynienie zła, kiedy czynienie dobra bywa uznawane za niebezpieczne szaleństwo.”

„Wiele można zdziałać nienawiścią, ale jeszcze więcej miłością.”

„Mów szeptem, jeśli mówisz o miłości.”

„Tam, gdzie nie pomoże
Rada – na pewno nie pomoże ból…

„Świat wyszedł z orbit – i mnież to los srogi karze prostować jego błędne drogi?

„Wolę błąd, który mnie uraduje, aniżeli słuszny postępek, który mnie zasmuci.”

„Cały świat to scena,
A ludzie na nim to tylko aktorzy.
Każdy z nich wchodzi na scenę i znika,
A kiedy na niej jest, gra różne role.”

„Nie poddawaj się rozpaczy. Życie nie jest lepsze ani gorsze od naszych marzeń, jest tylko zupełnie inne.”

„Im bardziej cugle ściągasz źrebakowi,
Tym bardziej wierzga.”

„Jesteśmy z tego samego materiału co nasze sny.”

„Z niczego może być tylko nic.”

„Ach! Gdyby moją była ziemia cała (…).”

„Lecz cicho! Co za blask strzelił tam z okna!
Ono jest wschodem, a Julia jest słońcem!
Wnijdź, cudne słońce, zgładź zazdrosną lunę,
Która aż zbladła z gniewu, że ty jesteś
Od niej piękniejsza.”

„Czułość to, nie zaś piękno kobiet, zasługuje na naszą miłość.”

„Byk Jowisz, panie, igrał z pięknym rykiem.
Lecz twego ojca krowa z pewnym bykiem,
Miała cielaka – skutek tych słodyczy.
Rysy ma twoje i podobnie ryczy.”

„Najlepszą połową męstwa jest dyskrecja. Właśnie tą połową uratowałem całe moje życie.”

„Mądry człowiek nie opłakuje przegranej, lecz żywo szuka sposobu, jak wyleczyć odniesione rany.”

„Miłość zależy od przypadku, jednych Kupidyn rani strzałą, innych łowi siecią.”

„Aby oszukać świat, naśladuj świat.”

„Miłość dodaje otuchy jak promień słońca po deszczu.”

„– A co to jest zdrajca?
– Ten, co przysięga i kłamie.”

„Żyjmy nadzieją, Jak mówią prorocy Dzień w końcu staje Po najdłuższej nocy.”

„Śmierci, śmierci, przybądź po mnie,
Ciało me w cyprysach złóż,
Bo dziewczyna, bo dziewczyna
W serce moje wbiła nóż.
Niech całun biały cisy przystroją,
Uczyńcie tak!
Bo jakiż lepiej gorzką śmierć moją
Opłacze znak.”

„Niech najpiękniejsze stworzenia się mnożą,
By śmierć nie mogła ściąć róży urody.”

„Miłość w swej prostej i nieśmiałej mowie
Powie najwięcej, kiedy najmniej powie.”

„Tak, bracie, płomień spędza się płomieniem,
Ból dawny nowym leczy się cierpieniem(…)

„Prawda, jak pies, musi iść do budy, wygnana batem, podczas gdy kłamliwa Pani Suka może wylegiwać się przy kominku i cuchnąć.”

„Mówić to mało, trzeba mówić do rzeczy.”

„Senna jesteś, to zbawienna ospałość, Poddaj się jej – wiem ci dobrze, że oprzeć się nie możesz.”

„Prawda jest to pies, którego korbaczem wyganiają do budy; gdy tymczasem jaśnie wielmożnej bonońskiej suczce wolno przy kominie leżeć i cuchnąć.”

„Nie być najgorszym, jest to już zaletą
W zepsuciu tego świata.”

„Kto umie lepiej poskromić złośnicę,
niech zawiadomi całą okolicę.”

„Jesteśmy surowcem z którego sny się wyrabia, a życie to chwila jawy między dwoma snami.”

„Nawet niskiego charakteru ludzi miłość może zmienić i uszlachetnić – o ileż więcej uszlachetnia już dobrych.”

„Śmierć co wyssała miód twego, wdzięków twoich zatrzeć nie zdołała jeszcze

„A wniosek taki: nie zagrodzisz niczym
Brzucha kobiety. Wiedz o tym,
że wpuści On i wypuści wszystkich nieprzyjaciół,
Wraz z taborami i w pełnym rynsztunku.”

„Naturo, tyś mi bóstwem, twemu tylko ulegam prawu.”

„Zdaje mi się, że widzę… gdzie?
Przed oczyma duszy mojej.”

„Nasze wątpliwości są jak zdrajcy, sprawiają, że tracimy dobro, które częstokroć moglibyśmy zyskać tylko dla tego, że lękamy się spróbować.”

„Męka – gdy miłość sama nie wybiera. Słuchać oczyma to mądrość miłości.”

„To źle, że miłość, choć ślepa i głucha,
Idzie, gdzie zechce i czego chce słucha.”

„Gwałtownych uciech i koniec gwałtowny;
Są one na kształt prochu zatlonego,
Co wystrzeliwszy gaśnie. Miód jest słodki,
Lecz slodycz jego graniczy z ckliwością
I zabytkiem smaku zabija apetyt.
Kochaj więc umiarkowanie; zbyt skwapliwy
Tak samo spóźnia się jak zbyt leniwy.”

„Miłość w swej prostej i nieśmiałej mowie/
Powie najwięcej, kiedy najmniej powie.”

„Kto drwi ze straty, złodzieja okrada;
Sam siebie łupi, kto po stracie biada.”

„Kobiety są w kościele święte, na ulicy anioły, w domu szatany, w oknie sowy, na progu domu paplające sroki.”

„Jak daleko ta mała świeca rzuca swe promienie! Podobnie świeci dobry uczynek w niedobrym świecie.”

„Uderzcie w dzwony! Dmij wichrze, wrzej toni!
Mam–li umierać, umrę z mieczem w dłoni!

„Gdy się rodzimy, płaczemy, że trzeba / Wejść na ogromną scenę i wziąć udział / W błazeńskiej farsie.”

„Słowo to słowo. A nikt wrzodów duszy
Nie przeciął w głąb jej, sięgając przez uszy.”

„Gdyby nasze cnoty służyły tylko nam, byłyby niczym.”

„To pewnie wina księżyca; zanadto
Przybliżył się do ziemi, a to wpędza
Ludzi w szaleństwo.”

„Kto umie czekać, wszystkiego się doczeka.”

„Zdaje mi się, że widzę… gdzie?

„Puste naczynia robią najwięcej hałasu.”

„Życie jest to opowieść idioty, pełna wrzasku i wściekłości, nic nie znacząca.”

„Którzy kochają, płacić muszą drogo…

„Od chwili tej do końca świata
… w pamięci ludzkiej będziemy żyć:
my wybrańców garść,
… kompania braci.”

„Głupiec myśli, że ma dość rozumu; mędrzec wie, jak wiele mu brakuje.”

„Kochaj wszystkich. Ufaj niewielu. Bądź gotów do walki, ale jej nie wszczynaj. Pielęgnuj przyjaźnie.”

„Znużony – odejść pragnę; lecz chęć w sobie dławię:
Jeśli umrę, sam na sam z światem cię zostawię.”

„Wątp, czy gwiazdy lśnią na niebie;
Wątp o tym, czy słońce wschodzi;
Wątp, czy prawdy blask nie zwodzi;
Lecz nie wątp, że kocham ciebie.”

„Jest coś butwiejącego w państwie duńskim.”

„Zwykle tylko leniwych pośpiech dziwi.”

„Ponieś trudy oddychania dłużej w zepsutej atmosferze tego świata.”

„Prawdziwa miłość zawsze milczy: wyrazem prawdy są czyny, nie słowa.”

„Miłość to moją tak zatwardza duszę; chcąc być łagodnym, okrutnym być muszę.”

„Sam w sobie wszystkim i końcem wszystkiego.”

„Wszystko, co żyje, musi umrzeć, przechodząc poprzez naturę do wieczności.”

„I ty się staraj, na wawrzynach nie leź:
W małżeństwie tak śpisz, jak sobie pościelesz.”

„Miłość często przemienia człowieka w zwierzę, ale często i zwierzę w człowieka.”

„Jako obcego za wcześnie ujrzałam!
Jako lubego za późno poznałam!

„Zło czynione przez ludzi ich przeżywa. Dobro częstokroć ginie pogrzebane z ich kośćmi.”

„A najważniejsze, byś zawsze był wierny sobie.”

„Kto umiera, płaci swoje długi.”

„Chcesz już iść? Jeszcze ranek nie tak bliski,
Słowik to, a nie skowronek się zrywa

„Wiemy, czym jesteśmy, ale nie wiemy, czym się możemy stać.”

„Tak sobie żyć będziem,
Modlić się, śpiewać, pleść stare powieści,
Śmiać się do złotych motylów i słuchać,
Jak prostaczkowie opowiadać będą,
Co się u dworu dzieje, kto wygrywa,
Kto traci, kto jest w łasce, kto w niełasce.”

„Chodźmy. Noc idzie. Mrok na polu zgęstniał. Czas zakosztować uroków zwycięstwa!

„Milczenie jest najlepszym tłumaczem radości, bo małe jest szczęście, które można wyrazić słowami.”

„Lękliwy stokroć umiera przed śmiercią, mężny kosztuje jej tylko raz jeden.”

„Jak się kobieta uprze, to diabła przegada.”

„Serce miej otwarte dla wszystkich, zaufaj niewielu.”

„Więcej jest rzeczy na ziemi i w niebie, Niż się ich śniło waszym filozofom.”

„Wołać będzie: mordować! I spuści psy wojny.”

„Przestań narzekać, na co nie masz rady,
Lecz szukaj rady w tym, na co narzekasz.”

„Niestety, miłość tak słodka z pozoru,
Jakim jest srogim tyranem w istocie!

„Konia! Konia! Królestwo za konia!