Charakterystyka starych dusz

Stare dusze

Pojęcie starych dusz wiąże się z reinkarnacją i nieśmiertelnością duszy. Śmierć człowieka postrzegana jest jako przejście do kolejnego etapu rozwoju jego duszy – umiera osobowość, lecz nie umiera dusza, która odradza się w kolejnym ciele, z nową osobowością i nowymi możliwościami rozwoju. Stara dusza to dusza, która ma za sobą wiele wcieleń, która ma na swoim koncie wiele doświadczeń, dzięki którym zdobyła nie tylko życiową mądrość, ale przyniosła ze sobą różnego rodzaju obciążenia, karmę, którą będzie musiała przepracować w obecnym wcieleniu. Młoda dusza nie ma na swoim koncie takiego obciążenia, więc jej życie jest znacznie prostsze, przyjemniejsze.

Zobacz też: POPRZEDNIE WCIELENIA

Potencjał starej duszy

Doświadczenia, zdobywane przez wiele wcieleń, sprawia, że stare dusze kryją w sobie ogromny potencjał, ale też podlegają zupełnie innym zasadom i prawom niż młode dusze. Mają inne spojrzenie na świat, inaczej odczuwają różne rzeczy, wszystko przeżywają intensywniej i wykazują się większym zrozumieniem. Młoda dusza może osiągnąć wiele w szybkim czasie. Stara dusza wykorzystuje do tego swoją wiedzę z poprzednich wcieleń i są znacznie ostrożniejsze, przez co nie mogą poszczycić się swoimi dokonaniami. Wiele też zależy od karmy, jaką ze sobą przyniosła i to najczęściej karma może blokować ją na łatwą pracę, szczęśliwy związek, poczucie spełnienia w życiu. Stara dusza musi przepracować karmę i często jest to żmudna praca, mająca na celu pokonanie wielu życiowych trudności. Młoda dusza cieszy się życiem, stara – wręcz przeciwnie – jest świadoma jego trudów, ma większą wiedzę o świecie, o zasadach, które nim rządzą. Jest bardziej nastawiona na rozwój duchowy niż na zaspokajanie własnych potrzeb. Nie odczuwa potrzeby zagłębiania się w coś, co już poznała w poprzednich wcieleniach. Młoda dusza jest bardziej ciekawa świata, szuka ciągle nowych doznań i wrażeń, skupia się na czerpaniu radości. Stara dusza nie czuje potrzeby szukania wyłącznie przyjemności – jest nastawiona na swój rozwój i dostrzega to, co umyka młodej duszy. Ma świadomość złożoności życia. Można powiedzieć, że jej dojrzałość emocjonalna przewyższa wiek jej ciała i nie ma nic wspólnego z tym, ile ma lat. Często spotyka się dzieci, które swoim zachowaniem przerastają rówieśników, które zachowują się dojrzale, które zadziwiają mądrością. Tu możemy być pewnymi, że mamy do czynienia ze starą duszą, która ma na swoim koncie nawet kilka tysięcy wcieleń. Młoda dusza ma ich zaledwie kilkanaście.

Stara dusza – cechy

Stara dusza często ma poczucie wyobcowania i tęsknoty za czymś, czego nie potrafi sprecyzować. Wyróżnia się dużą intuicją i interesuje się rozwojem duchowym, ezoteryką. Ma poczucie, że była już w jakimś miejscu, choć jest w nim po raz pierwszy. Jest otwarta na niesienie pomocy innym. Tworzy relacje przede wszystkim z osobami, które przyciągają ją do siebie. Nie interesuje się sprawami materialnymi. Potrafi być opanowana i zachowuje spokój nawet w trudnych dla siebie sytuacjach. Wykazuje się empatią i potrafi cieszyć się z małych rzeczy. Kieruje się określonymi wartościami i ma wiele zainteresowań. Akceptuje innych niezależnie od tego, kim są i jest tolerancyjna wobec ich słabości. Nie boi się samotności. Ma własne zdanie i nie szuka autorytetów.

Stara rusza – 11, 22, 33, 44 czyli numerologia

W numerologii stare dusze rozpoznaje się po tym, że ich droga życia jest wibracją mistrzowską, a więc wynosi 11, 22, 33 lub 44. Są rożne metody określania wieku duszy – służą do tego między innymi specjalne testy, ale wiedza o tym, ile mamy na swoim koncie wcieleń, tak naprawdę jest zbyteczna. Najważniejsza jest wiedza, że jesteśmy starą duszą, a to z kolei daje nam zrozumienie naszego życia i świadomość, że jest ono kolejnym etapem rozwoju naszej duszy i że powinniśmy je akceptować takim, jakie jest, z jego blaskami i cieniami, ponieważ poprzez nie realizujemy plan duszy i wypełniamy cel, z jakim po raz kolejny przyszła na świat.