Sansara

Sansara

Sansara to świat złudzeń, w którym wszyscy żyjemy. Formy, z którymi się identyfikujemy i emocje, które nas z nimi wiążą, składają się na kosmiczny sen. Sansara to świat snów w przeciwieństwie do królestwa ducha. Słowo to odnosi się również do emocjonalnego zaangażowania poszczególnych dusz we śnie, niekończący się cykl narodzin i śmierci rządzony przez karmę. 

Niektóre rozróżniające dusze poszukują wyzwolenia z więzów sansary. Pragną przezwyciężyć karmiczne przywiązania do swoich doświadczeń w sansarze. Swami Kriyananda pisze, że wyrzeczenie się nowej ery może przezwyciężyć sansarę poprzez afirmację boskiej prawdy we wszystkim, zamiast utożsamiać się z przywiązaniami indywidualnego ego. 

Koło życia 

Definicję Sansary można skrócić do wszystkich egzystencji, które są uwarunkowane przez: ignorancję, cierpienie i niewytłumaczalny upływ czasu. Często malowany na zewnętrznych ścianach buddyjskich klasztorów, Koło Życia można uznać za samą istotę filozofii buddyjskiej, ponieważ oferuje wgląd w niektóre z jej najważniejszych koncepcji. Przedstawia i wyjaśnia cykliczność reinkarnacji oraz różne aspekty naszej postrzeganej rzeczywistości. Pokazuje również znaczenie naszych działań dla naszego istnienia – lub tego, co nazywamy karmą.

Pojęcie reinkarnacji można również znaleźć w literaturze wedyjskiej – „bhawaczakra” w sanskrycie jest synonimem słowa sansara. Można to podzielić na – bhava – co oznacza pochodzenie lub światową egzystencję i – czakrę – co oznacza koło lub obrót. Ta idea rotacji lub cyklu jest w rzeczywistości reinkarnacją. Nie zajmujemy stabilnego miejsca w sansarze, ale w zależności od naszej karmy przejdziemy z jednej egzystencji do drugiej. 

Poza sansarą mamy nirwanę, świat wolny od negatywnych emocji, który z definicji jest prawdziwą naturą szczęścia i ostateczną realizacją, której wszyscy szukamy. Wszyscy jesteśmy Buddami czekającymi na oświecenie.

Trzy trucizny Sansary 

Trzy trucizny lub trzy podstawowe cierpienia (trzy rzeczy, na które cierpimy co godzinę każdego dnia, aż do osiągnięcia nirwany) znajdują się w centrum Koła Życia, ponieważ działają jak paliwo, nadając rozpęd kołu: 

• pożądanie – reprezentowane przez koguta
• nienawiść/zazdrość – reprezentowane przez węża
• ignorancja  – reprezentowana przez dzika 

Użycie zwierząt jako obrazów jest tutaj ważne. Każde zwierzę trzyma się ogona zwierzęcia znajdującego się przed nim. Co symbolizuje fakt, że te negatywne emocje prowadzą do siebie w nieskończonej pętli. Tylko dzięki naszemu wysiłkowi i duchowemu postępowi jesteśmy w stanie stopniowo przejąć kontrolę i ostatecznie zniszczyć te emocje.

Między śmiercią, a odrodzeniem 

Następny krąg wychodzący z Koła Życia nazywa się Bardo i pokazuje duchy ściągane w dół przez Demony, gdy zapomniały o Dharmie i pozwoliły trzem truciznom je pokonać. A uczniowie dharmy są prowadzeni w górę, walcząc o pokonanie trzech trucizn i negatywnej karmy, którą one niosą. Termin Bardo nie ma bezpośredniego tłumaczenia, ponieważ zakorzenia się w koncepcji odrodzenia. Reprezentuje stan, w jakim znajdują się nasze duchy w momencie między życiem a śmiercią – Stan Pośredni.

Sansara zaczyna się w podświadomym stanie Bardo, trwa do narodzin i kończy się w momencie śmierci, stąd wyobrażenie lub dosłowne tłumaczenie: Koło Życia. Gdy nasza karma dojrzeje, odnajdzie się w odpowiadającym jej świecie. Jeśli jednostki znajdą się z podobną karmą, ich świadomość doświadczy, poprzez wspólne postrzeganie, identycznego świata. Na przykład ludzie mają identyczne narządy zmysłów (5 zmysłów), które dają im dostęp do identycznego świata (naszego). Buddyzm dopuszcza jednak wielość możliwych przejawów, z których każda funkcjonuje w równoległym wszechświecie.