Wybaczanie radykalne

Radykalne wybaczanie

Według wielu ludzi, którzy uchodzą za szczęśliwych, głównym kluczem do szczęścia i wewnętrznego spokoju jest przebaczenie wszystkim ludziom, którzy nas kiedykolwiek skrzywdzili lub zranili. Brzmi to szlachetnie i cnotliwie, i pewnie wszyscy chcielibyśmy móc uwolnić nasze bolesne emocjonalne rany poprzez przebaczenie w mgnieniu oka. Ale jest to zaskakująco trudne i wydaje się trochę jak emocjonalne obejście, gdy próbujemy zmieść swoje głębokie i bolesne uczucia za pomocą magicznej różdżki.

Wybaczenie drogą do szczęścia 

Zwykła próba wybaczenia innym często sprawia, że czujemy się gorzej pomimo najlepszych intencji. W takich momentach często odczuwamy, jak pojawiają się te same stare, bolesne uczucia bólu i złości, przez co czujemy się jak „zły człowiek”. Dzieje się tak, ponieważ nie jesteśmy w stanie po prostu wybaczyć wszystkiego.

W takim momencie pojawia się filozofia radykalnego wybaczenia. Jest to pogląd wykreowany przez Colina Tippinga. Ona pięknie podsumowuje jak musimy przejść przez proces wybaczania, aby poczuć prawdziwe, autentyczne i trwałe przebaczenie. Radykalne wybaczenie to pięcioetapowy proces przechodzenia przez różne etapy wymagane do uwolnienia się od swojej historii bólu i zranienia i przejścia do stanu, w którym jesteśmy w stanie zobaczyć szerszy obraz, a nawet zrozumieć wartość i dar, który sytuacja nam dała.

5 etapów procesu radykalnego wybaczenia 

Każdy z pięciu etapów procesu Radykalnego Wybaczania ma kluczowe znaczenie, należy je wykonać we właściwej kolejności, a proces nie zadziała, jeśli pominiemy jeden krok lub zrobimy coś w innej kolejności.

1. Opowiedz historię. Ważne jest, aby historia została wysłuchana, poświadczona i zweryfikowana – a to jest pierwszy krok, aby móc ją odpuścić. Ten krok jest bardzo uzdrawiający, gdy wykonywany jest z trenerem, terapeutą lub dobrym przyjacielem, jednak można również wykonać ten krok, korzystając z arkusza roboczego Radykalnego wybaczania, który Colin udostępnia bezpłatnie na swojej stronie internetowej. 
2. Poczuj uczucia. Aby móc uwolnić i wybaczyć komuś, musimy najpierw wejść do środka i naprawdę poczuć każdą emocję, która się w nas rodzi, kiedy przypominamy sobie daną sytuację. Jak słusznie mówi Colin: „Nie możesz uleczyć tego, czego nie czujesz. Kiedy ludzie mają dostęp do swojego bólu, to jest początek ich uzdrowienia.” 
3. Zburz historie. Jak mówi Colin: „W tym miejscu dokonujesz świadomego wyboru, aby wycofać energię, którą dałeś historii i zaczynasz zdawać sobie sprawę, że historia jest głównie twoją interpretacją wydarzeń opartą na ograniczonym postrzeganiu rzeczywistości, a ponieważ jest w niej coś więcej niż tylko na pierwszy rzut oka, to w dużej mierze iluzja”. Z wielu sposobów spojrzenia na historię wybieramy tylko jeden – konstruujemy własną opowieść o tym jak druga osoba nas zraniła i dlaczego. Ale co, jeśli istnieje możliwość, że jest to tylko nasza perspektywa i faktycznie istnieją inne możliwe sposoby spojrzenia na sytuację?
4. Zmień ramy historii. Ten krok jest spory. Warto się zatrzymać, wziąć głęboki oddech i zastanowić, że być może cała sytuacja nie była tragedią ani okrutnym zbiegiem okoliczności w imieniu drugiej osoby, ale raczej było to dokładnie to, czego chcieliśmy (i potrzebowaliśmy) dla naszego osobistego rozwoju i najwyższego dobra – i w tym sensie, było to absolutnie doskonałe. W tym kroku najczęściej zaczynamy odczuwać lekkość i spokój, które zaczynają przenikać do wnętrza. 
5. Integracja. Oznacza to pozwolenie tej możliwości przeniknąć do naszej istoty, pozwalając jej dotrzeć do nas na głębokim, komórkowym poziomie, tak aby mogła przeprogramować serce i umysł i rozpocząć prawdziwy proces autentycznego, trwałego przebaczenia. Może to zająć chwilę lub kilka tygodni lub miesięcy, ale jeśli przeszliśmy przez kolejne kroki, w końcu doświadczymy lekkości i wewnętrznego spokoju, jakie przynosi prawdziwe przebaczenie.

Piękno tego procesu polega na sposobie, w jaki pozwala sięgnąć, dotknąć i poczuć wszystkie emocje, które nosiliśmy w sobie przez te wszystkie lata. Opierając się na swoich uczuciach i dając im przestrzeń do bycia widzianymi i słyszanymi, zamiast próbować zmienić je swoją magiczną różdżką, otwieramy się na możliwość uzdrowienia i uwolnienia emocjonalnego.