Prawdziwa miłość

Prawdziwa miłość

Każdy z nas marzy o wielkiej miłości. Takiej, która byłaby trwała i która sprawiałaby, że mielibyśmy poczucie, że nasze życie stało się lepsze, piękniejsze, a my samu unosimy się nad ziemią, a na świat patrzymy poprzez różowe okulary. Wielu z nas marzy, by zakochać się od pierwszego wejrzenia i rzecz jasna, by ukochana osoba odwzajemniła nasze uczucia. Bo prawdziwa miłość musi być wzajemna i odporna na każde zawirowanie.

Kiedy zakochujemy się, mamy wrażenie, że dostaliśmy obuchem w głowę, ponieważ wszelkie emocje i doznania, związane z miłością, są dla nas niezwykle intensywne i nie potrafimy normalnie funkcjonować w naszej codzienności. Mówimy, że trafiła nas strzała Amora i zatracamy się bez reszty w oczach ukochanej osoby. Myślimy wyłącznie o niej, tęsknimy, śnimy, zasypiamy z myślą o niej i budzimy się z myślą o niej. Często uczucia te są tak intensywne, że człowiek nie potrafi myśleć o jedzeniu, o pracy, o swoich obowiązkach. Zatraca się w marzeniach, tęsknocie, a niekiedy wręcz obsesyjnych myślach o ukochanej osobie. Dla niego te uczucia są prawdziwe. Dla niego jest to ta jedyna osoba, bez której nie wyobraża sobie życia.

Czy jest to prawdziwa miłość? Jak odróżnić prawdziwą miłość od zauroczenia czy zakochania, skoro wiążą się one z równie intensywnymi uczuciami i emocjami?

Zauroczenie

Zauroczenie jest krótkotrwałe i powierzchowne. Zauroczenie sprawia, że człowiek jest tak bardzo zaślepiony, że nie widzi wad ukochanej osoby, że idealizuje ją, ale relacja ta rzadko przeradza się w miłość. Zauroczeni kimś możemy być wiele razy w życiu i wcale mnie będzie to oznaczało, że tego kogoś kochamy. Ktoś może nas ująć swoją urodą, sposobem bycia, tym, w jaki sposób nas traktuje. Zauroczenie to tylko eksplozja emocji i nic więcej, choć w chwili, w której je przezywamy, jesteśmy w stanie twierdzić, że kochamy. Zauroczenie ma jednak to do siebie, że uczucia jednego dnia są i zupełnie nagle nam przechodzą, bo najzwyczajniej w świecie wypalają się lub znajdujemy sobie inny obiekt naszych westchnień. Każdy, kto doświadczył zauroczenia, wie, że zaczyna się ono intensywnie i kończy zupełnie nieoczekiwanie. Nie wychodzi poza fazę fascynacji drugą osobą.

Zakochanie się

Zakochanie jest swoistą przygrywką do miłości prawdziwej. Można śmiało powiedzieć, że prawdziwa miłość zaczyna się właśnie od zakochania. Uczucia są ty równie intensywne jak w przypadku zauroczenia, ale osoba zakochana jest w stanie dostrzec słabości ukochanej osoby i je akceptować. Osoba zakochana kocha kogoś nie dla jego zalet, ale pomimo jego wad. Oczywiście, przy zakochaniu jest też i tęsknota, i pragnienie bycia przez cały czas z tym, kogo kochamy. Jest marzenie o nim, jest budzenie się z myślą o nim i zasypianie z myślą o nim. Jest chęć pokazania mu się jak z najlepszej strony. Jest pragnienie, by nasze uczucia zostały odwzajemnione i pojawiają się marzenia o związku, o byciu razem. Tak, kochamy i sami chcemy być kochani. Zakochanie też może czynić nas ślepymi i bezwolnymi wobec ukochanej osoby. I możemy być zakochanymi wiele razy w swoim życiu. Bo zakochanie również może się zakończyć, choć uczucia z nim związane mogą pozostać w nas na długo u mogą odcisnąć swoiste piętno na naszym życiu. Zakochanie nie gwarantuje nam tego, że będziemy z tym, w kim jesteśmy zakochani i że nasza miłość sprawi, że to uczucie, ta relacja przetrwa wszystko.

Dalsze losy związku

Przetrwanie związku zapewnia nam właśnie prawdziwa miłość. Dlatego nie jesteśmy w stanie odróżnić na początku, czy jesteśmy zakochani czy też weszliśmy już w etap prawdziwej miłości. Prawdziwa miłość wymaga i czasu, i ewoluowania. Przechodzi przez różne fazy związku, nieustanie rozwija się, umacnia się, sprawia, że ludzie dojrzewają nie tylko do bycia razem, ale do wspólnego pokonywania wszelkich trudności. O ile zakochanie może posypać się przy pierwszym kryzysie, o tyle prawdziwa miłość jest w stanie nie tylko przetrwać ten kryzys, ale wyciągnąć z niego lekcję na przyszłość. Tak, aby w przyszłości uniknąć podobnego problemu. Prawdziwa miłość to miłość dojrzała, zdolność do poświęcania się, ale i do rezygnacji ze swoich egoistycznych potrzeb. Prawdziwa miłość to zaufanie, szacunek, lojalność, zrozumienia i wsparcie. Nie musi wiązać się z namiętnością, z wielkimi emocjami i gwałtownymi doznaniami. Można ją porównać do spokojnie palącego się ogniska, które nie strzela płomieniami w górę, by w ten sposób szybciej się wypalić. Prawdziwa miłość to wspólne patrzenie w przyszłość, to dawanie sobie poczucia spokoju, pewności, bezpieczeństwa.

Co prawda, możemy już po kilku spotkaniach z ukochaną osobą, zarzekać się, że to prawdziwa miłość, ale tak naprawdę dopiero po jakimś czasie – nawet po wielu latach – będziemy w stanie stwierdzić, czy jest to prawdziwa miłość, czy było to jedynie zakochanie. Czy ta osoba jest nadal w naszym życiu czy już z niego odeszła? Bo prawdziwa miłość jest trwała i nic ani nikt nie jest w stanie jej zniszczyć. Zanim więc powiemy, że to, co czujemy, jest prawdziwą miłością, musimy zdać egzamin, jakim jest wspólne życie i wspólne pokonywanie trudności.