Co zrobić, żeby on mi zaufał ?

Jak odbudować stracone zaufanie ?

Każdy prawidłowo funkcjonujący – właściwe jest tu również określenie zdrowy – związek opiera się nie wyłącznie na miłości, ale przede wszystkim na szacunku partnerów wobec siebie, wzajemnym wsparciu, lojalności i zaufaniu. Zaufanie wobec drugiej osoby, a zwłaszcza kogoś, z kim planuje się swoją przyszłość i z kim dzieli się życie, jest bardzo ważna. Jest nie tylko ważne, ale również wymaga niekiedy wielu sytuacji, które zaufanie budują, co z kolei może zająć nawet i kilka lat. Zaufanie zdobywa się bardzo trudno i spotykałam się już z opiniami, że nigdy nie należy bezgranicznie i bezwzględnie ufać drugiej osobie, ponieważ człowiek nie może sam tak do końca ufać sobie, więc nie może również ślepo zaufać komuś innemu.

Zaufanie zdobywa się trudno, lecz stracić można je bardzo szybko i najczęściej przez coś, co z perspektywy czasu określamy głupotą. Czasami wystarcza jakieś jedno zdarzenie, nieopacznie wypowiedziane zdanie, by utracić zaufanie kogoś bliskiego. Czasami utrata zaufania trwa jakiś czas i jest niczym pęknięcia na szklanej tafli. Wystarcza potem jedna rzeczy, by prysnęło niczym rozbita szyba.

Jak już wspomniałam, zaufanie jest bardzo trudno zdobyć, utracić je można bardzo szybko i nigdy nie ma się pewności, że raz utracone zaufanie uda się odzyskać na nowo. Odzyskiwanie zaufania, jak wiele różnych sytuacji życiowych, wymaga przede wszystkim czasu. Nie możemy liczyć na to, że osoba, której zaufanie wobec siebie podważyliśmy swoim zachowaniem, obdarzy nas nim szybko i nie będzie to wymagało od nas żadnego wysiłku. Nie da się też nad utraconym zaufaniem przejść do porządku dziennego, uważając, że sprawy „rozejdą się po kościach” i wszystko samoistnie wróci do normy. Prawda jest taka, że bez choćby próby podjęcia odbudowania zaufania nic się nie unormuje, a przepaść między ludźmi będzie jedynie pogłębiała się. Jak bowiem można być z kimś, komu przestało się ufać? Na pewno odzyskanie utraconego zaufania będzie wymagało i czasu, i odpowiedniego zachowania w sytuacjach, które będą wymagały zaufania. Niejako pokazania na nowo bliskiej osobie, że może na nas znów polegać, że wyciągnęliśmy nie tylko odpowiednie wnioski, ale również czegoś nauczyliśmy się i nie popełnimy kolejnego błędu. Będzie wymagało również udowodnienia, że po raz kolejny nie zawiedziemy.

Pozostaje pytanie, czy odzyskanie utraconego zaufania jest możliwe… Mówi się, że nie ma rzeczy niemożliwych – to, co wydaje się nam niemożliwych, wynika przede wszystkim z naszych ograniczeń. Wiele zależy od nas samych, czy i w jaki sposób podejmiemy starania o odzyskanie zaufania drugiej osoby. Problemem jednak jest to, czy ta osoba będzie w stanie zaufać nam na nowo. W chwili, w której zawodzimy kogoś, kto nam ufa, tracimy nie tylko jego zaufanie, ale również zmieniamy jego sposób postrzegania nas samych. Przekreślamy lata znajomości, przekreślamy to, że do tej pory byliśmy wręcz niezawodni. Przekreślamy nasz wizerunek, który budowaliśmy niekiedy latami. Zaczynamy wszystko od nowa, ale z obciążeniem w postaci straconego zaufania. Musimy mieć świadomość, że stoimy przed nie lada wyzwaniem, które będzie kosztowało nas sporo zaangażowania i nie będzie łatwe. Musimy mieć też świadomość, że utracone zaufanie będzie rzucało jakiś cień na przyszłość relacji i będzie wymagało od nas determinacji, że więcej już nie będzie mogli tej osoby zawieźć. Nie tylko od naszych działań jednak będzie zależało to, czy uda nam się odzyskać stracone zaufanie. Tak naprawdę będzie to zależne od tego, czy osoba, której zaufanie pragniemy odzyskać, będzie potrafiła otworzyć się na nas na tyle, by choć podjąć próbę zaufania nam na nowo. A to z kolei zależy od tego, w jakim stopniu i w jakich okolicznościach utraciliśmy jej zaufanie. Na pewno nie jest to niemożliwe, ale od nas już będzie zależało to, czy przekonamy bliską osobę, by dała nam szansę na to, aby mogła znów nam ufać. Warto mieć świadomość, że jeśli zawiedziemy ją po raz kolejny, to takiej szansy już nie będziemy mieli.