Nadopiekuńczość

Ofiary nadopiekuńczości

Miłość matki do dziecka jest pięknym uczuciem i ma dla niego ogromne znaczenie, zwłaszcza kiedy jest ono małe. Bywa niestety tak, że kobiety nie potrafią postawić granicy i nadmierną troską otaczają swoje dziecko, nawet wtedy kiedy jest ono już nastolatkiem lub co gorsza całkowicie dorosłym człowiekiem. Jakie ślady w psychice pozostawia zbyt silna matczyna miłość i jak może wpływać na umiejętności radzenia sobie w życiu jej dorosłego dziecka?

Nadopiekuńcza matka, czyli jaka?

Być może zastanawiasz się, skąd wiadomo, że Twoja matka jest nadopiekuńcza? Gdzie jest magiczna granica, po przekroczeniu której jej zachowania już nie należą do normalnych, a wręcz mogą krzywdzić dziecko i sprawiać, że nie będzie ono umiało poradzić sobie z dorosłym życiem? Otóż nadopiekuńczość to przede wszystkim wyręczanie dziecka we wszystkim i brak tworzenia mu przestrzeni do samorozwoju. Mama, która opiekuje się dorosłym dzieckiem, jak maluchem powoduje, że nie ma on konieczności utrzymywania siebie samego oraz wykonywania wszystkich domowych obowiązków, które powinien mieć, jako dorosły człowiek. 

Jakie ślady w psychice dziecka pozostawia nadopiekuńcza matka?

Pomimo tego, że nadmierna chęć opiekowania się dzieckiem wynika zwykle z miłości, to niestety jest pewną formą krzywdzenia dziecka i niesie ze sobą poważne konsekwencje dla jego przyszłego życia. Jakie?

• Brak pewności siebie. Skoro Twoja matka całe życie robiła wszystko za Ciebie, to być może masz poczucie, że nie jesteś samowystarczalną osobą? Dziecko takiej matki może mieć niskie poczucie własnej wartości, gdyż żyje w przekonaniu, że do wszelkich działań zawsze potrzebuje pomocy kogoś silniejszego i mądrzejszego, kto zrobi wszystko lepiej.
• Brak odporności na stres. Nadopiekuńcza mama nie dopuszcza do tego, aby jej dziecko musiało mierzyć się z trudnościami losu, gdyż chroni je przed nimi i nie pozwala się z nimi mierzyć. Niestety człowiek wychowany przez kogoś takiego nie zdaje sobie sprawy z tego, w jaki sposób reagować na różnego rodzaju zagrożenia i jak panować nad swoimi nerwami, ponieważ najczęściej zwyczajnie ich nie doświadczał.
• Brak samodzielności. Synek mamusi, który nie potrafi sam ugotować sobie obiadu lub córka, która nie potrafi obsłużyć pralki to także często dzieci nadopiekuńczych matek. W domu, w którym od najmłodszych lat żyło się pod kloszem i nie brało udziału w codziennych obowiązkach dorastają osoby niezdolne do samodzielnego funkcjonowania. Te  z pozoru naturalne czynności przychodzą im z trudnością, a ich życie u boku partnera wymaga tego, aby to on czuwał nad nimi.

Jak poradzić sobie z nadopiekuńczą matką?

Boisz się, że Twoja matka nigdy nie przestanie ingerować w Twoje życie? Nie wiesz jak się zachować, aby nie urazić jej, a jednocześnie dać sobie przestrzeń do życia po swojemu? Odcięcie się od nadopiekuńczego rodzica jest niezwykle trudne także dla niego. Często taki człowiek podporządkował całe życie temu, aby opiekować się dzieckiem i separacja od niego może być prawdziwym szokiem. Niestety najczęściej to właśnie decyzja o wyprowadzce będzie najważniejszym krokiem. Pomimo bólu, jaki będzie czuła nadopiekuńcza matka, będzie musiała powoli przyzwyczaić się do nowej sytuacji. Nie pozwalaj jej wtrącać się w Twoje życie, jednocześnie całkowicie się nie odcinaj. Porozmawiajcie i nawet, jeżeli poczuje się urażona, to daj jej czas aby pogodziła się z Twoją decyzją i tym, co usłyszała.