Buddyjski mnich

Mnich buddyjski

Mnich buddyjski, zwany także Bhikku, w buddyzmie, to ten który wyrzekł się ziemskiego życia i przyłączył się do żebraczej i kontemplacyjnej społeczności. Mnich lub mniszka buddyjska mogą rozpocząć życie monastyczne w młodym wieku – kandydat musi mieć 21 lat, mieć pozwolenie rodziców, być zdrowy fizycznie, wolny od długów i posiadać zdrowy umysł. 

Termin bhikku pochodzi od rdzenia słownego oznaczającego żebrać. Tak więc buddyjski mnich czy mniszka odznacza się przede wszystkim praktyką ubóstwa i nieprzywiązania do świata materialnego. Pierwotnie bhikku byli żebracznymi wyznawcami Buddy, którzy porzucili swoje rodziny i światowe zajęcia, aby medytować i stosować nauki Buddy w swoim codziennym życiu. 

Mnisi buddyjscy mieli tendencję do życia jako grupa w leśnych ustroniach w pobliżu wiosek i miasteczek. A w zamian za żywność mnisi uczyli mieszczan dróg prawości religijnej.

Teksty buddyjskie wskazują, że na początku Budda pozwalał tylko mężczyznom wstępować do wspólnoty monastycznej, ale później pozwalał również kobietom na składanie ślubów. Jednak żeński zakon monastyczny nigdy nie był tak duży jak męski.

Zasady mnichów buddyjskich 

Mnich musi przestrzegać wszystkich zasad kodeksu monastycznego, które regulują wszystkie szczegóły życia codziennego. Naruszenia kodeksu muszą być wyznawane na spotkaniach mnichów dwa razy w miesiącu. Złamanie czterech reguł monastycznych skutkuje wyrzuceniem z zakonu na całe życie. 

Zasady są w dużej mierze oparte na tym, co sam Budda powiedział i zrobił w swoim życiu, ale faktyczne spisanie tych zasad zostało wykonane przez jego zwolenników wkrótce po jego śmierci. Istnieje 227 zasad dla mnichów (bhikkhus) i 311 zasad dla mniszek (bhikkhuni). Istnieją różne interpretacje, dlaczego kobiety mają więcej zasad do przestrzegania niż mężczyźni. 

Cel życia mnicha buddyjskiego 

Pierwotne zasady i przepisy zakonów monastycznych, zwane patimokkha, zostały ustanowione przez samego Buddę, a następnie dostosowywane z biegiem czasu, aby nadążać za zmianami na świecie. Ich styl życia jest tak ukształtowany, aby wspierać ich duchową praktykę, prowadzić proste i medytacyjne życie oraz osiągnąć Nirwanę, cel wszystkich buddystów.

Oprócz dążenia do własnego postępu duchowego, Bhikkhu i Bhikkuni stoją również na pozycji przywódców społeczności buddyjskiej, wśród której żyją. Inni członkowie wspólnoty duchowej traktują ich jako przykład, przewodnictwo i zrozumienie. Jest to jeden z powodów, dla których w procesie stawania się mnichem buddyjskim lub mniszką buddyjską wymagane jest ścisłe szkolenie i dyscyplina. Ważne jest, aby osoby na stanowiskach kierowniczych zachowywały wysoki poziom wiary i dawały dobry przykład swoimi słowami i czynami.

Dołączenie 

Śluby wyzwolenia indywidualnego składa się w czterech krokach.

1. Osoba świecka może złożyć pięć ślubów, zwanych „zbliżaniem się do cnoty”.
2. Następnym krokiem jest wejście w monastyczny sposób życia, który obejmuje noszenie szat mnicha lub mniszki.
3. Następnie można zostać nowicjuszem lub samanerą.
4. Ostatnim krokiem jest złożenie wszystkich ślubów „w pełni wyświęconego mnicha” lub gelonga. 

Gelongma to termin żeński. Tłumaczenie z sanskrytu to bikszuni (kobieta) lub bikshu (mężczyzna). 

Osoby świeckie, które chcą wstąpić do zakonu, muszą podejść do mnicha, który jest w zakonie od co najmniej dziesięciu lat, i poprosić o przyjęcie. Najpierw zostają wyświęceni jako samanera (nowicjusz), mają ogolone głowy i zaczynają nosić szaty odpowiednie do kolejności, w jakiej się przyłączyli.

Przez okres co najmniej roku muszą żyć według Dziesięciu Wskazówek:

1. powstrzymywać się od kontaktów seksualnych,
2. powstrzymywać się od krzywdzenia lub odbierania życia,
3. powstrzymywać się od brania tego, co nie jest dane,
4. powstrzymywać się od fałszywej mowy,
5. powstrzymywać się od używania środków odurzających,
6. powstrzymywać się od od spożywania posiłków po południu,
7. powstrzymywać się od śpiewania, tańca i innych form rozrywki,
8. powstrzymywać się od używania perfum, girland i innych ozdób,
9. powstrzymywać się od używania luksusowych siedzeń,
10. powstrzymywać się od przyjmowania i trzymania pieniędzy. 

Nie muszą żyć według pełnego zestawu reguł monastycznych. Chłopcy od 8 roku życia mogą zostać wyświęceni na samnera. Kobiety są zwykle wyświęcane po raz pierwszy, gdy są dorosłe. Od 20 roku życia samanera może zostać wyświęcona na pełny poziom Bikkhu lub Bikkhuni.