Czy jestem nudna ?

Jestem nudna…

Zanim odpowiemy sobie na pytanie, czy jesteśmy nudną osobą, zastanówmy się, co oznacza to słowo. Z czym kojarzy nam się nuda? Z czymś banalnym,monotematycznym, mało oryginalnym? Z czymś pospolitym, przeciętnym, schematycznym, rutynowym? Ze zwyczajnością, zwykłością, czymś nieciekawym a wręcz niegodnym naszej uwagi? Nieintersującym, nużącym, rozwlekłym, pozbawionym emocji? Z czymś, co się nie wyróżnia i jest nieszczególne?

Tak, nuda nasuwa nam na myśl wiele nieciekawych i najczęściej negatywnych skojarzeń. Kojarzy nam się z ziewaniem i czymś, co nie wzbudza w nas żadnych emocji. Pojęcie nudy możemy odnieść i do sytuacji, zdarzeń, ale również i do ludzi. Każdy z nas miał do czynienia z kimś, kto po prostu wydał nam się nudny, nieciekawy, ponieważ w naszym przekonaniu był nijaki na tle innych, nie miał nic ciekawego do powiedzenia, nie wyróżniał się w tłumu. W sumie to nawet nie staraliśmy się bliżej poznać tej osoby, ponieważ nie zaintrygowała nas na tyle, abyśmy chcieli wpuścić ją do naszego życia. Była dla nas zbyt nudna, a może jej nijakość wynikała z nieśmiałości lub braku pewności siebie? Może przy bliższym poznaniu okazałaby się kimś naprawdę wartościowym, kto wniósłby wiele do naszego życia. Tak, bardzo często ulegamy pierwszym odczuciom i sami odbieramy sobie szansę na dowartościowanie swojego życia dzięki znajomościom, które przekreśliliśmy już na wstępie.

Przebywając w towarzystwie możemy błyszczeć, ale też sami możemy być uznani przez kogoś za nudnych. Dzieje się tak najczęściej, kiedy w naszym otoczeniu znajdzie się ktoś charyzmatyczny, ktoś bardziej pewny siebie, ktoś bardziej przebojowy od nas, kto przytłacza nas swoją osobowością i sprawia, że czujemy się przy nim nijacy i usuwamy się w cień. Czy oznacza to, że staliśmy się nudni dla innych?

Przede wszystkim każdy człowiek jest indywidualnością. Każdy ma swoje poglądy, każdy ma swoje zainteresowania. Każdy też ma swoją osobowością. Nie każdy też musi być gwiazdą każdego spotkania towarzyskiego, nie każdy musi zawsze skupiać na sobie uwagę innych. Nie jest to naszym obowiązkiem i nie musimy zachowywać się w taki sposób, że czujemy, iż jest to sprzeczne z naszą naturą, że zmuszamy się do tego tylko po to, by zrobić dobre wrażenie na innych. O tym, kim jesteśmy nie świadczy to, że potrafimy rozbawić każdego, że mamy szalone pomysły albo pasje, którymi imponujemy innym. Nie żyjemy też po to, by spełniać oczekiwania innych. Jeśli dobrze czujemy się w swoim towarzystwie, to nie oznacza, że jesteśmy nudni dla innych. To my sami postrzegamy siebie jako nudnych i to nas całkowicie paraliżuje. Nie musimy żyć nieustannie kontrolując się, by w oczach innych być kimś interesującym i przyciągającym uwagę. Przez to staniemy się nienaturalni w swoim sposobie bycia, sztuczni. Przez to zatracimy własną osobowość, bo zawsze będziemy na pierwszym miejscu stawiali opinię innych. Poza tym, prawie zawsze znajdzie się w towarzystwie ktoś, kto będzie budził więcej emocji niż my, będzie przykuwał uwagę innych i będzie też bardziej przebojowy niż oni. To przecież nie oznacza, że wszyscy, poza nim, a więc i my, są nudni.

Nie warto oceniać siebie poprzez pryzmat innych ludzi. Każdy z nas jest indywidualistą, każdy z nas ma swoje poglądy i zainteresowania. To nas odróżnia od siebie. Jeśli sami będziemy postrzegali siebie jako osobę nudną, to będziemy zachowywali się tak, że inni po prostu nas nie będą dostrzegali. Zamkniemy się w swojej skorupie, nie dając im możliwości dostrzeżenia w nas naszych zainteresowań i poglądów. Tak, bardzo często patrzymy oczami innych tak, jak postrzegamy sami siebie i najczęściej widzimy wyłącznie to, co w nas jest nijakie na tle innych. Nie oznacza to jednak, że jesteśmy nudni – raczej świadczy o naszym braku pewności siebie i zaniżaniu poczucia własnej wartości.

Nie warto więc utwierdzać się w przekonaniu, że jesteśmy nudni, bo inni są ciekawsi od nas. Każdy z nas ma potencjał, który musi w sobie odkryć i który będzie go odróżniał od innych ludzi. Wystarczy tylko dopuścić do głosu swoje wewnętrzne „ja”. A że ktoś w naszym, rzecz jasna, przekonaniu jest od nas lepszy, ciekawszy? I co z tego? Ważne, abyśmy czuli się szczęśliwi. Nie musimy być gwiazdą wieczoru i nie musimy być podziwianymi przez wszystkich. Ważne, abyśmy dobrze czuli się we własnej skórze.